அன்பின் பரவசத்தில்..Kallil Kibran.. on love

 அல்மித்ரா "அன்பைப் பற்றிக் கூறு" என்றாள்.

அவன் தலையை உயர்த்தி மக்களைக் கூர்ந்து பார்த்து தன் கம்பீரமான குரலில்  கூறத் தொடங்கினான்.

அன்பு உங்களை அழைக்கும் போது  பின்தொடருங்கள் அதன் வழிகள் கடினமாகவும் செங்குத்தாகவும்  இருந்தாலும் கூட.

அதன் இறக்கைகள் மூடிக்கொள்ளும்போது அதற்குள் அடைக்கலம் ஆகுங்கள்.

இறக்கைகளுக்கு இடையே உள்ள கத்தியால்   காயம் கூட ஆகலாம்.

அன்பு உங்களோடு பேசும் போது அதை நம்புங்கள்.

வாடைக்காற்று மலர்த் தோட்டத்தை நாசம் செய்வது போல சில நேரங்களில் அன்பு உங்கள் கனவுகளைச்  சிதறடித்து விடலாம்.

அன்பு உங்களுக்கு கிரீடத்தை மட்டுமல்ல காயத்தையும் கொடுக்கலாம். 

உங்கள் செடிகளில் கொழுந்துவிடும் அதே அன்பு தான் செடிகளைக் கத்தரித்து விடவும் கூடும்.

வெயில் பயில்கின்ற உச்சி மரத்தைத் தடவும் அதே அன்பு தான் உங்கள் ஆணிவேரையும் அசைத்துப் பார்க்கிறது.

உமி நீக்கப்பட்ட தானியமாக  அன்பு உங்களை உரிக்க உரிக்க உங்கள் உண்மை வெள்ளை உங்களுக்குக் கிடைக்கிறது. 

அது உங்களை இளக்கி நெருப்பிலிட்டு இறைவனின் விருந்துக்கு ஏற்ற உணவாக்குகிறது.

அது உங்கள் இதயத்தின் ரகசியத்தை உங்களுக்கு காட்டுகிறது. அதில் அறிவு உங்கள் அன்பின் ஒரு பகுதி ஆகிறது.

பயந்த நேரங்களில் நீங்கள் அன்பின் அமைதியையும் மகிழ்ச்சியை மட்டுமே தேடும் போது களத்துமேட்டுத்  துயரங்களிலிருந்து பருவங்கள் அல்லாத பரந்தவெளி தான் வழி.

ஆனால் அப்போது நீங்கள்  சிரிக்கலாம் ஆனால் அது அனைத்துமாக இராது. அப்போது நீங்கள் அழலாம் ஆனால் அதில் உங்கள் முழுக் கண்ணீரும் இருக்காது.

அன்பு தன்னையே கொடுக்கிறது தன்னிலிருந்தே எடுத்துக்கொள்கிறது.  

அது உங்களுக்கோ நீங்கள் அதற்கோ சொந்தமாக முடியாது.

 அன்பிற்கு அன்பே போதுமானது.

உயிர்களிடத்து நீங்கள் அன்பு காட்டுகிற போது இறைவன் உங்கள் இதயத்தில் இருப்பதாகக் கூறாதீர்கள்.நீங்கள் இறைவனின் இதயத்தில் இருப்பதாக கூறுங்கள்.

அன்பை நீங்கள் வழி நடத்திச் செல்ல வேண்டாம். அதற்கான தகுதி இருந்தால் அது உங்களை வழிநடத்திச் செல்லும்.

அன்புக்கு தன்னைத் தானே பூர்த்தி செய்து கொள்வதைத் தவிர வேறு எந்த ஆசையும் கிடையாது.

உங்களுக்கு அப்படி ஏதாவது ஆசை இருப்பின் உருகி ஓடும் சிற்றோடையாகி அன்பின் இனிமையை அனுபவிக்கும் ஆசையாக இருக்கட்டும்.

புனிதமான அன்பின் அவஸ்தையை அனுபவிக்கின்ற ஆசையாக அது இருக்கட்டும்.

அன்பைப் புரிந்து கொள்வதற்குப் படும்  காயங்களுக்கான ஆசையாக இருக்கட்டும்.

அன்பிற்காக ஆசையோடு ரத்தம் சிந்தும் ஆசையாக இருக்கட்டும்.

சிறகு முளைத்த உங்கள் இதயம் கூடக் கிடைத்த இன்னொரு நாளைக்கு நன்றி செலுத்தும் ஆசையாக இருக்கட்டும்.

மதியத்தின் மயக்கத்திலே அன்பின் பரவசத்தில் ஆனந்தமாய் இருக்க ஆசைப்படுங்கள்.

மாலைப்பொழுதில் வீடு திரும்பும் நேரம் நன்றிப் பெருக்கில் நிறையட்டும்.

உதடுகள் உங்கள் அன்புக்குரியவர்களுக்காக வேண்டும்போதே இரவில் உறக்கம் உங்களைத்  தழுவட்டும்.

On Love

Then said Almitra, "Speak to us of Love."

And he raised his head and looked upon the people, and there fell a stillness upon them. And with a great voice he said:

When love beckons to you follow him,

Though his ways are hard and steep.

And when his wings enfold you yield to him,

Though the sword hidden among his pinions may wound you.

 And when he speaks to you believe in him,

Though his voice may shatter your dreams as the north wind lays waste the garden.

For even as love crowns you so shall he crucify you.

 Even as he is for your growth so is he for your pruning.

Even as he ascends to your height and caresses your tenderest branches that quiver in the sun,

So shall he descend to your roots and shake them in their clinging to the earth.

Like sheaves of corn he gathers you unto himself.

He threshes you to make you naked.

 He sifts you to free you from your husks.

 He grinds you to whiteness.

He kneads you until you are pliant;

And then he assigns you to his sacred fire, that you may become sacred bread for God's sacred feast. All these things shall love do unto you that you may know the secrets of your heart, and in that knowledge become a fragment of Life's heart.

But if in your fear you would seek only love's peace and love's pleasure,

Then it is better for you that you cover your nakedness and pass out of love's threshing-floor,

Into the seasonless world where you shall laugh, but not all of your laughter, and weep, but not all of your tears.

 Love gives naught but itself and takes naught but from itself. Love possesses not nor would it be possessed;

 For love is sufficient unto love.

 When you love you should not say, "God is in my heart," but rather, I am in the heart of God."

 And think not you can direct the course of love, if it finds you worthy, directs your course.

Love has no other desire but to fulfil itself.

But if you love and must needs have desires, let these be your desires:

To melt and be like a running brook that sings its melody to the night.

To know the pain of too much tenderness.

To be wounded by your own understanding of love;

 And to bleed willingly and joyfully.

To wake at dawn with a winged heart and give thanks for another day of loving;

 To rest at the noon hour and meditate love's ecstasy;

 To return home at eventide with gratitude;

And then to sleep with a prayer for the beloved in your heart and a song of praise upon your lips.

Kallil Kibran in The Prophet